Ons verhaal voor de JEUGD (en ook voor OUDEREN)
Vandaag deel acht van het titelverhaal van ‘De Veer van de Kraanvogel’, met verhalen en sprookjes uit het oude Rusland, vertaald en bewerkt door Leni Hof-Hoogland.
De Veer van de Kraanvogel (8)
Hij liep naar buiten. Er zweefde een wolkje voorbij. Judshian nam een aanloop en sprong er op. Wiebelend zweefde het wolkje verder. De zon was ondergegaan en de hemel werd donker. Daar zweefde het wolkje langs een lange sliert sterren. Bij één ster bleef het hangen. Judshian sprong van de wolk af en op de bovenaardse wereld.
Hij keek eens om zich heen en zag een huis met daar voor een brandend vuur. Op een koperen stoel met acht poten zat een meisje. Zij had haar meer dan tien meter lange, glanzend rode haar losgemaakt en om een zilveren staf gewikkeld en kamde het met een gouden kam. Judshian sprak haar aan:
“Dochter van de sterren, dochter van de grote heer Jorgja! Lieve schuwe tovenares Sjamanin Jurgjuk-Udagan. Ik ben gekomen om je hart te veroveren. Wil je met me trouwen?”
De dochter van de sterren keek hem aan. De man die haar ten huwelijk vroeg was jong en aantrekkelijk.
“Goed”, zei ze zacht. “Ik wil wel met je trouwen. Gun me even tijd om mijn bruidsschat in te pakken.”
“Daar heb ik geen tijd voor”, zei Judshian. “Maak alles klaar zoals het je goeddunkt. Kom dan naar de top van de hoogste berg. Daar wacht ik op je.”
De schuwe Sjamanin pakte haar kleren en sieraden bij elkaar en dreef haar vee op. Judshian vervolgde zijn weg.
Hij kwam bij de woning van de Maanheer. Op een koperen stoel met acht poten zat een meisje. Zij had haar meer dan tien meter lange, zilverglanzende haar losgemaakt en om een zilveren staf gewikkeld en kamde het met een gouden kam.
Judshian zei tegen haar:
“Dochter van de maan, maanlichtsjamanin! Ik ben gekomen om je hart te veroveren. Wil je met me trouwen?”
De dochter van de maan keek hem aan. Hij had een edel gezicht en glanzende ogen.
“Ik neem je aanzoek aan”, antwoordde ze. “Geef me even tijd om mijn bruidsschat in te pakken.”
