Ons verhaal voor de jeugd
Ter gelegenheid van de kerst even een onderbreking van het lopende verhaal voor de jeugd: nu het laatste deel van het kerstverhaal ’De wonderlijke kerst van vadertje Panov’ van de Russische schrijver Ljev Nikolajevitsj Tolstoj, vertaald en bewerkt door Leni Hof-Hoogland.
‘De wonderlijke kerst van Vadertje Panov’ (SLOT)
Terwijl de mensen hem voorbijliepen, fluisterden ze, stuk voor stuk:
“Heb je me niet gezien? Heb je me niet gezien, vadertje Panov?”
“Wie ben je?” riep de oude schoenmaker, terwijl hij moeizaam uit zijn stoel overeind krabbelde, “wie ben je? Zeg het me.”
En toen hoorde hij dezelfde stem als van de vorige nacht, maar waar de stem vandaan kwam, kon vadertje Panov niet ontdekken.
De stem zei: “Ik had honger en jij gaf me te eten, ik had dorst, en jij gaf me te drinken. Ik was koud, en jij liet me binnen. Wat jij vandaag hebt gegeven aan hulp en steun, dat heb je aan mij gegeven!”
Daarna werd alles stil.
De tranen in de ogen van de oude man waren opgedroogd, maar hij zag toch niemand in de kamer.
“Och, och”, zei vadertje Panov langzaam, terwijl hij de punten van zijn snor omlaag trok, “hij is dus toch gekomen.”
De oude schoenmaker schudde bedachtzaam zijn hoofd. Toen glimlachte hij en de pretlichtjes in zijn ogen, achter het brilletje met de ronde glazen, kwamen terug.
(Einde)
