Met Vallen  
      en Opstaan

Biografie  van  
Sjoukje Dijkstra
's lands grootste sportvrouw na Fanny Blankers-Koen

door JAN HOF

==================================================

Sjoukje Dijkstra (1942) was van haar zestiende jaar af de beste kunstrijdster van Nederland. Zij werd  zes keer Nederlands Kampioene, vijf keer Europees en drie keer Wereldkampioene en met als kroon op haar prestaties in 1964 in Innsbruck onbedreigd Olympisch kampioene, toen heel Nederland voor de televisie zat. Zij was toen na koningin Juliana de populairste vrouw van het land.
Bovendien was zij zes keer Sportvrouw van het Jaar.
Na het Olympisch succes werd zij professional en trad acht jaar in de Holiday on Ice revue op.
Jan Hof schreef 27 jaar geleden haar biografie die we nu als feuilleton publiceren.
===============================================

                 HOOFDSTUK 5  (Aflevering  (68)

In de loop der jaren hebben zich vele dingen voorgedaan, die een verwijdering hadden kunnen veroorzaken tussen Sjoukje en Joan, maar de enige plek waarop zij met elkaar vechten, is de ijspiste tijdens de grote wedstrijden. Dan heerst er bij beiden maar één gedachte: “Wie er van alle meisjes wint is niet belangrijk, als ik maar boven haar eindig!”

Maar buiten de baan is er niks aan de hand. Hartsvriendinnen zijn ze niet, daar verschillen de karakters te veel voor, maar ze kunnen wonderwel met elkaar opschieten. Die twee vormen een uitzonderlijke combinatie: ze hebben elkaar bij hun eenzame, vermoeiende, alles vragende training nodig, ze moeten met elkaar kunnen praten over de gemeenschappelijke problemen, ze helpen elkaar én ze bestrijden elkaar met een alles overheersende inzet op het ijs, tot tranen toe. Een scenarioschrijver voor B-films zou het nauwelijks kunnen bedenken. Is er een verklaring voor het bestaan van dit hoogst merkwaardige pact? De psycholoog zal het misschien toch wel zoeken in die verschillende karakters. Joan is het brutaaltje, de vlotgebekte, het meisje dat aandacht wil trekken, populair wil zijn, geliefd, bewonderd, al een beetje vrouw van de wereld met een oog voor de andere sekse. Ze is en voelt zich ook ouder dan Sjoukje, die in vrijwel alles haar tegenbeeld is. Vooral het laatste jaar flink gegroeid en fysiek royaal haar leeftijd, maar ten aanzien van de wereldse zaken wat naïef. Ze is bescheiden en serieus, praat alleen als er duidelijk reden voor is, doet wat verlegen aan en is als het om de andere sekse gaat zeker geen concurrente.

Buiten de ijsbaan zijn er geen wrijvingspunten, geen echte gemeenschappelijke interesses die met elkaar kunnen botsen. De Fransen hebben daar, vertaald, een kernachtige uitdrukking voor:

'De uitersten raken elkaar.' Dat zou het geheim van hun goede verstandhouding wel eens kunnen zijn.

Parijs ligt uitnodigend op de beste kunstrijders en kunstrijdsters van Europa te wachten.
’t Is een goede dag rijden van Amstelveen en de Dijkstra’s trekken er met de auto op af. Na vele weken van scheiding zullen ze hun dochter weer zien. Ze zijn benieuwd hoe zij al die vervelende drukte rond de uitzending naar Cortina heeft verwerkt. Dertien jaar, een schoolkind nog, en dan al zoveel herrie.

 

(wordt vervolgd)