Met Vallen  
    en Opstaan

Biografie  van  
Sjoukje Dijkstra
's lands grootste sportvrouw na Fanny Blankers-Koen

door JAN HOF

==================================================

Sjoukje Dijkstra (1942) was van haar zestiende jaar af de beste kunstrijdster van Nederland. Zij werd  zes keer Nederlands Kampioene, vijf keer Europees en drie keer Wereldkampioene en met als kroon op haar prestaties in 1964 in Innsbruck onbedreigd Olympisch kampioene, toen heel Nederland voor de televisie zat. Zij was toen na koningin Juliana de populairste vrouw van het land.
Bovendien was zij zes keer Sportvrouw van het Jaar.
Na het Olympisch succes werd zij professional en trad acht jaar in de Holiday on Ice revue op.
Jan Hof schreef 27 jaar geleden haar biografie die we nu als feuilleton publiceren.
===============================================

  HOOFDSTUK 8  (116)

Pas na Colorado Springs kan het vaderland zijn succesvolle dochters feliciteren. Met cowboyhoeden en prachtige souvenirs keren zij begin maart in het land terug en worden daar uitbundig ontvangen en gehuldigd. Het volk is tros op zijn schaatsende vertegenwoordigsters. En dat enthousiasme is zo groot, dat het waarschijnlijk lijkt dat er binnen afzienbare tijd een nieuw ijstijdperk aanbreekt.

Er staat nog één punt op de agenda van het schaatsseizoen ’58-’59 dat afwerking behoeft. Het mag nog zo druk zijn met huldigingen en het in ontvangst nemen van felicitaties, er moet nog één karweitje worden opgeknapt, het Nederlands kampioenschap. Vier keer achtereen was Joan de winnares en nu, in maart 1959?

Op alle grote wedstrijden is Sjoukje haar concurrente voorgebleven. Dat moet dus nu ook kunnen. Je mag dan de tweede van Europa en de derde van de wereld zijn, als je niet de eerste van je land bent, betekent dat nog niets. Ze wordt kampioene. Eindelijk, maar ze is na afloop van de wedstrijden op de Hokijbaan toch niet helemaal tevreden.

Ze heeft Joan weliswaar verslagen, maar het is een ongelijke strijd geweest. De ziekte van Colorado Springs heeft nog een poos doorgewoed bij de Haagse rivale en na terugkeer in Nederland heeft zij maar weinig gelegenheid gehad te trainen. Ook op de dag van de kür heeft zij koorts. Zelfs moeder Haanappel heeft haar vanwege de temperatuur van ruim 38 graden afgeraden naar de baan te gaan, maar ze heeft koppig laten weten te ZULLEN meedoen. Stel je voor dat de mensen zouden zeggen dat ze niet durft. Ben je nou helemaal?
Maar het zou ook onsportief zijn tegenover Sjoukje. Ze mocht het haar niet aandoen weg te blijven en dus kwam ze op de baan. En verloor. Met ere en misschien ook wel met plezier. Want ze herinnerde zich nog maar al te goed de aanmoediging van haar rivale in de kleedkamer van Davos: “Doe je best, meid, misschien word je kampioen!”

 

(wordt vervolgd)