Met Vallen  
    en Opstaan

Biografie  van  
Sjoukje Dijkstra
's lands grootste sportvrouw na Fanny Blankers-Koen

door JAN HOF

==================================================

Sjoukje Dijkstra (1942) was van haar zestiende jaar af de beste kunstrijdster van Nederland. Zij werd  zes keer Nederlands Kampioene, vijf keer Europees en drie keer Wereldkampioene en met als kroon op haar prestaties in 1964 in Innsbruck onbedreigd Olympisch kampioene, toen heel Nederland voor de televisie zat. Zij was toen na koningin Juliana de populairste vrouw van het land.
Bovendien was zij zes keer Sportvrouw van het Jaar.
Na het Olympisch succes werd zij professional en trad acht jaar in de Holiday on Ice revue op.
Jan Hof schreef 27 jaar geleden haar biografie die we nu als feuilleton publiceren.
===============================================

  HOOFDSTUK 8  (115)

Sportiviteit en grote belangstelling voor haar medemens, dat zijn eigenschappen, die in het wezen van dat Amstelveense meisje de boventoon voeren. Ze heeft er geen enkele moeite mee overtroefd te worden door haar concurrentes, als er maar eerlijk spel is gespeeld.In de kunstrijsport is daar niet altijd sprake van.
De prestaties van het kunstrijden zijn net zo min als bij het turnen meetbaar en elk jurylid kan met al zijn deskundigheid, ten prooi aan subjectiviteit, goochelen met de punten en het gebeurt niet zelden dat er op basis van onderling gesjoemel (als jij mijn landgenote een beetje vriendelijk behandelt, zal ik die van jou ook wel goed bedienen) waarderingen uit de bus komen, die geen rechtstreeks verband houden met de geleverde prestaties, ten voordele of ten nadele, dat hangt er van af.

Voor Sjoukje geldt, zo jong als ze is, maar één maatstaf: de beste moet winnen. Daarom heeft ze er geen moeite mee Joan aan te moedigen, als die een kans heeft Europees kampioene te worden en daarom vindt zij het heel spijtig als dat niet gebeurt. Daarom feliciteert zij een Oostenrijkse, die al een titel heeft, met haar tweede plaats, want die stopt en zij kan immers nog aan meer kampioenschappen meedoen?

Daarom ook vindt zij het rot voor Joan, dat zij niet aan het vrije rijden mee heeft kunnen doen. Joan stond vijfde, achter Sjoukje, bij de figuren, maar zij moest de kür laten schieten omdat zij ziek was. Trainer Gerschwiler, ook nu als begeleider aanwezig, had haar na de eerste dag van de figuren al willen laten stoppen,maar ze kwam toch opdagen en handhaafde zich keurig bij de top.

De griep werd evenwel erger en toen vond ook zij zelf het niet meer verantwoord verder te gaan. Jammer, want anders was het Nederlandse succes helemaal compleet geweest. Onder normale omstandigheden zou zij zeker vierde zijn geworden.

 

(wordt gevolgd)