Met Vallen  
      en Opstaan

Biografie  van  
Sjoukje Dijkstra
's lands grootste sportvrouw na Fanny Blankers-Koen

door JAN HOF

==================================================

Sjoukje Dijkstra (1942) was van haar zestiende jaar af de beste kunstrijdster van Nederland. Zij werd  zes keer Nederlands Kampioene, vijf keer Europees en drie keer Wereldkampioene en met als kroon op haar prestaties in 1964 in Innsbruck onbedreigd Olympisch kampioene, toen heel Nederland voor de televisie zat. Zij was toen na koningin Juliana de populairste vrouw van het land.
Bovendien was zij zes keer Sportvrouw van het Jaar.
Na het Olympisch succes werd zij professional en trad acht jaar in de Holiday on Ice revue op.
Jan Hof schreef 27 jaar geleden haar biografie die we nu als feuilleton publiceren.
===============================================

                 HOOFDSTUK 5  (Aflevering  (65)

Sjoukje en Joan luisteren toch maar weer naar hun leermeester en als de eerste schrik voorbij is, komen ze weer aardig in hun ritme en met verdubbelde energie werken ze hun programma, dat urenlang oefenen betekent, af.

“Nou”, vindt Sjoukje, “we moeten in Parijs zo goed voor de dag komen, dat ze er spijt van krijgen.” Beide meisjes vinden daar een extra aanmoediging in.

Ondertussen is in het vaderland de druk op het N.O.C. vergroot. Iedereen, die ook maar iets met het kunstrijden te maken heeft, bemoeit zich ermee en op den duur vinden de heren van het Comité dat toch wel vervelend.

Vader Haanappel heeft zelf de voorzitter van het N.O.C., generaal Pahud de Mortanges, die vroeger zelf een gevierd ruiter en gouden medaille winnaar is geweest, gebeld en hem zijn grieven kenbaar gemaakt.

“Geven we daarom elk jaar zoveel geld aan training en wedstrijden uit? Hebben de meisjes daar al die jaren zo hard voor gewerkt? Wist de generaal wel, dat er in het hele land geen sportman of sportvrouw is te vinden, die zoveel traint als zo’n kunstrijdstertje van dertien, veertien jaar?”

Een week voordat ze vanuit Davos zullen vertrekken, horen de meisjes een geweldig bericht. Een verslaggever van United Press heeft goed nieuws:

“Jullie zijn toch ingeschreven voor de Spelen. Ik heb het zojuist gehoord. Een halve dag voor de sluiting van de inschrijving hebben ze de annulering weer ingetrokken. Jullie mogen naar Cortina!”

“Machtig!” is de reactie van de meisjes en ze haasten zich naar hun trainer om hem van dit geweldige nieuws op de hoogte te stellen. Die reageert als altijd.

“Da’s mooi”, zegt hij. “Dan weet je dubbel waarvoor je hier bent.”

Sjoukje overweegt of ze haar ouders, die nog in Amstelveen zitten, zal bellen, maar als ze berekent hoeveel Zwitserse franken dat wel gaat kosten, bedenkt ze zich. Ze moet erg zuinig zijn en zo’n duur telefoongesprek past helemaal niet in de begroting. Ze zal gauw maar even een briefje schrijven, besluit ze.

 

(wordt vervolgd)