Ons verhaal voor de Jeugd
Vandaag de tweede aflevering van het derde verhaal uit de bundel ‘Lichter dan Lucht’ van de Russische schrijver Aleksander Koeprin, getiteld: ‘In de menagerie’,
vertaald en bewerkt door Leni Hof-Hoogland
‘In de Menagerie’, (2)
Cesario droomt een verontrustende, maar gelukzalige droom.
Boven de na de hitte van de dag afkoelende woestijn, verscheen de enorme, schitterende maan, en de woestijn leefde op, en er klonken miljoenen stemgeluiden.
Ook hij werd wakker, de koning van de woestijn, en loopt met langzame stappen de bosjes uit, die hem hebben beschermd tegen de zon midden op de dag en waarin hij tot het aanbreken van de nacht, na een overvloedige maaltijd, en het lessen van zijn dorst in de beek, in de schaduw heeft liggen slapen. Wat een geweldige ruimte ligt er voor hem! Even geweldig als de nachtblauwe hemel boven de eindeloze woestijn. Met heel zijn machtige borst haalt de leeuw de verfrissende lucht naar binnen en opeens trilt de lucht door zijn oorverdovende, heerszuchtige gebrul. En alles verstilt, gegrepen door angst.
Met veel gesnuif en getrappel komt een troep antilopen en zebra’s aangalopperen …
De leeuw sluipt naar de beek, waar elke dag een troep buffels komt drinken, en verschuilt zich tussen de rotsblokken. Geen spier van zijn fluwelige lichaam beweegt, maar hij bereidt zich al voor tot een grote sprong. In de verte klinkt een zwaar getrappel, de aarde steunt en beeft onder het zware hoefgetrappel.
Dat zijn de buffels, die naar het water komen. De voorste besnuffelen de grond en slaan zichzelf met hun staarten op hun lijf. De leeuw beweegt zich niet, maar zijn achterpoten zijn als gespannen stalen veren, bereid om op elk moment met grote snelheid overeind te komen.
Eindelijk heeft de troep genoeg gedronken en keert terug. Cesario heeft zijn prooi al uitgezocht, een jong zwart stiertje.
In zijn droom heeft het kalfje geen enkele kans en klinkt het triomfantelijk gebrul van de leeuw door de woestijn.
In zijn kooi laat de slapende Cesario een zacht gehuil horen en dan krijgt hij weer een droom.
Voor hem verheft zich een met scherpe uitsteeksels bezette kraal. De leeuw staat even stil, maar dan is hij al binnen de omheining; onder een afdak staan in een kring en bevend over hun fluwelen lichaam, een paar paarden.
De leeuw sluipt naar ze toe, maar dan wordt de hele kraal wakker. Er wordt geschoten en met veel geschreeuw en gefluit komen mensen aanrennen. Maar de leeuw is de mensen te vlug af. Hij grijpt een veulen, springt ermee over de omheining en verdwijnt in de donkere nacht.
(wordt vervolgd)
