Met Vallen  
      en Opstaan

Biografie  van  
Sjoukje Dijkstra
's lands grootste sportvrouw na Fanny Blankers-Koen

door JAN HOF

==================================================

Sjoukje Dijkstra (1942) was van haar zestiende jaar af de beste kunstrijdster van Nederland. Zij werd  zes keer Nederlands Kampioene, vijf keer Europees en drie keer Wereldkampioene en met als kroon op haar prestaties in 1964 in Innsbruck onbedreigd Olympisch kampioene, toen heel Nederland voor de televisie zat. Zij was toen na koningin Juliana de populairste vrouw van het land.
Bovendien was zij zes keer Sportvrouw van het Jaar.
Na het Olympisch succes werd zij professional en trad acht jaar in de Holiday on Ice revue op.
Jan Hof schreef 27 jaar geleden haar biografie die we nu als feuilleton publiceren.
===============================================

 

HOOFDSTUK 5  (Aflevering  (61)

De vader van Sjoukje knapt zowat uit elkaar als hij de brief heeft gelezen. Allemaal sabotage, allemaal kinnesinne, allemaal tegenwerking. Maar hij zal die lui daar wel eens even laten merken, hoe je op zulke dingen reageert.

“’t Kost wat het kost!”, zegt hij, “maar we laten die Hokij schieten. Je gaat gewoon wat langer naar Engeland en eerder naar Davos om te trainen. We hebben die Haagse bluffers helemaal niet nodig. Laat ze barsten met hun patches!”

Sjoukje vindt het allemaal best. Het enige vervelende is dat ze weer wat langer in het huis van mrs. King zal moeten verblijven. Daar is ze nog steeds niet helemaal aan gewend, maar ja, ze zal wel moeten. Vind maar eens wat anders, zo dicht in de buurt van de baan. En het is ook niet duur. Ze neemt zich echter voor als ze straks weer in Richmond zit, toch eens uit te kijken naar een nieuw pensionadres.

Alle narigheid rond het gedoe in Den Haag wordt echter, voordat zij naar Engeland vertrekt, verzoet door de mededeling van het NOC, dat Joan Haanappel en Sjoukje Dijkstra, VOORLOPIG op de deelnemerslijst voor de winterspelen 1956 zijn bijgeschreven.

Dat ‘voorlopig’ staat er inderdaad duidelijk bij. Maar dokter Lou Dijkstra tilt daar beslist niet zwaar aan.

“Meid, je gaat naar Cortina, je weet dus wat je te doen staat.”

“Ja hoor”, is de korte, nuchtere reactie van de dertienjarige dochter.

                       Hoofdstuk 6

Mensen blijven mensen en het geheim
van een goede verstandhouding

 

Sjoukje is teleurgesteld en ook een beetje boos. Heb je meer punten bij elkaar geschaatst en toch wint je rivale. Dat Yvonne Sugden voor de derde keer de Richmond Trofee wint, is wel te verdragen. Zij is een paar jaar ouder, heeft veel meer ervaring, schaatst voor eigen publiek en doet het gewoon goed. Daar kun je niets van zeggen.

Bovendien is ze met haar kür vergeleken met de wereldkampioenschappen in Wenen veel dichter bij haar gekomen, dus daar kan ze wel tevreden over zijn.

 

(wordt vervolgd)