Met Vallen  
      en Opstaan

Biografie  van  
Sjoukje Dijkstra
's lands grootste sportvrouw na Fanny Blankers-Koen

door JAN HOF

==================================================

Sjoukje Dijkstra (1942) was van haar zestiende jaar af de beste kunstrijdster van Nederland. Zij werd  zes keer Nederlands Kampioene, vijf keer Europees en drie keer Wereldkampioene en met als kroon op haar prestaties in 1964 in Innsbruck onbedreigd Olympisch kampioene, toen heel Nederland voor de televisie zat. Zij was toen na koningin Juliana de populairste vrouw van het land.
Bovendien was zij zes keer Sportvrouw van het Jaar.
Na het Olympisch succes werd zij professional en trad acht jaar in de Holiday on Ice revue op.
Jan Hof schreef 27 jaar geleden haar biografie die we nu als feuilleton publiceren.
=================================================

HOOFDSTUK 4  (Aflevering  (58)

 

Sjoukje moet wel even op haar lippen bijten, maar als ze aan de revanchemogelijkheid denkt, fleurt ze toch weer wat op. Ze heeft nog meer dan een maand de tijd om zich voor te bereiden en dat zal ze doen ook. Joan kan ze hebben, dat heeft ze in Richmond bewezen. Is het seizoen te glorieus ingezet en heeft het te lang geduurd? Is er toch sprake van roofbouw op de tiener, die zo serieus met haar sport en haar school bezig is?

Als kort voordat de eerste lentedag zich aandient ter afsluiting het Nederlands kampioenschap wordt verreden, moet er andermaal een grote teleurstelling worden verwerkt. Joan Haanappel heeft zich, misschien dankzij haar iets grotere ervaring, bij de figuren naar een voorsprong toegewerkt, die alleen maar te overbruggen valt als er een feilloze kür op het ijs wordt gelegd.

Maar de nieuwe lente zorgt niet voor een nieuw geluid. Op 21 maart 1955 wordt Joan Haanappel Nederlands kampioene, dankzij ook een betere kür. In elk geval volgens de jury en gezien de weinige tegenreacties op de cijfers moet er van een onbeïnvloede uitslag worden gesproken.

In het Amstelveense kamp moet het verdriet even weggeslikt worden, maar als de huldiging van de prijswinnaars plaatsvindt en Joan op het hoogste platform mag staan, kan de verslagene het toch opbrengen haar rivale met een vriendschappelijke zoen op de wang te belonen en met een niet gemaakte glimlach de zilveren medaille in ontvangst te nemen.

Zij heeft zich getroost met de gedachte dat er eerst maar weer eens een paar weken normaal naar school moet worden gegaan. Dat ze fijn een poosje thuis kan blijven en ze dan uitgerust opnieuw in Engeland kan beginnen aan de voorbereiding van het nieuwe seizoen.

Nog voor het kampioenschap hebben ze het er al over gehad dat het nieuwe seizoen wel eens heel belangrijk kan worden.
Richmond is er weer (en waarom zou je nu niet proberen eerste te worden?) maar er komen ook de Europese kampioenschappen en eind januari, begin februari, de Olympische Spelen in het Italiaanse Cortina d ‘Ampezzo.

 

(wordt vervolgd)