Ons verhaal voor de jeugd
Vandaag de zesde aflevering van het tweede verhaal uit de bundel ‘Lichter dan Lucht’ van de Russische schrijver Aleksander Koeprin, met als titel ‘De Olifant’. Het werd uit het Russisch vertaald en bewerkt door Leni Hof-Hoogland
‘De Olifant’, (6)
’s Nachts wordt de olifant naar het huis van het zieke meisje gebracht.
Onder een wit dekkleed stapt het dier gewichtig midden over de straat, schudt met zijn kop, trompettert af en toe en zwaait met zijn staart. Rondom hem heeft zich ondanks het late uur een grote menigte verzameld.
De olifant trekt zich daar niets van aan: hij ziet dagelijks veel mensen in de menagerie.
Hij wond zich maar een keer een beetje op. Dat was toen een straatjongen naar hem toe rende en door zijn ging lopen, tot vermaak van de omstanders.
Toen greep de olifant met zijn slurf de pet van het hoofd van de jongen en wierp die op de scherpe punten van het hek van een huis.
Een politieagent begeeft zich onder de massa en verzoekt de mensen zich te verspreiden. “Er is hier niks bijzonders te zien. Jullie hebben toch wel vaker een olifant door de straat zien lopen!”
Ze komen bij het huis. Op de trap en op de weg die de olifant moet volgen, tot aan de huiskamer, staan de deuren wijd open, zodat de deurklinken er met een tik van de hamer uitgelicht kunnwn worden. Zoals dat laatst, toen er enige grote iconen moesten worden binnengebracht, is gebeurd.
Maar voor de trap blijft de olifant onrustig staan en wil niet verder.
“U moet hem wat geven, wat lekkers …” zegt de Duitser. “Een krentenbol of zoiets … Nee … Tommie! … Ho, ho … Tommie!”
De vader van Nadia rent naar de bakker in de buurt en koopt een grote, ronde, notentaart. De olifant laat weten dat hij de hele taart met kartonnen doos en al wel naar binnen wil werken, maar de Duitser geeft hem slechts een kwart. De taart smaakt de olifant best, hij steekt zijn slurf al weer uit voor nog een stuk. Maar de Duitser is slimmer. Met een stuk taart in zijn hand klimt hij de trap tree voor tree op en de olifant volgt hem met uitgestoken slurf en wijd uitstaande oren.
Op de overloop krijgt Tommie een tweede stuk.
Op die manier leiden ze hem naar de eetkamer, waar van tevoren alle meubelen uit zijn verwijderd en waar op de vloer een dikke laag stro ligt … En dan wordt de olifant met een ring, die in de vloer is geschroefd, aan een poot vastgelegd.
(wordt vervolgd)
