Niet Schieten... We are Dutch! (90)

Dit is de spannende geschiede-nis van de meest sensationele ontsnapping uit bezet Nederland naar Engeland in het  tweede oorlogsjaar.
Een ongelooflijk verhaal, maar voor de volle honderd procent gebaseerd op ware feiten, aangeleverd door twee van de helden die op zes mei 1941 in een T8W Fokker watervliegtuig uit de Amsterdamse  Minervahaven ontsnapten, Wybert Lindeman, een vliegtuig monteur uit Hengelo en jonkheer Jan Beelaerts van Blokland, officier in het Nederlandse leger en later een belangrijk man in de Prinses Irene Brigade.
Jan Hof schreef dit boek in 1980
==============================================

De wachtpost, die deze hoek van het vliegveld in de gaten moet houden, heeft zich onbedoeld bescheiden teruggetrokken.

“Ik moet de machine in, houd jij die kerel even in de gaten”, zegt Lindeman. “Die heeft er niks mee te maken.”

Zijn collega knikt. “Ga je gang.”

Vlug klimt Wybert in de kist, een gemakkelijke operatie want de deuren zijn altijd open. Kennelijk gaan de Duitsers ervan uit, dat het afsluiten van de toestellen een overbodige zaak is. Wie zou het in zijn hoofd kunnen krijgen uitgerekend op Schiphol een vliegtuig te stelen? Niemand toch? Dat sluit alle kans op calamiteiten uit, vinden de Duitsers.

Lindeman heeft maar weinig tijd nodig om het boordboek in zijn bezit te krijgen. Het hangt in de cockpit, vlak bij de stoel van de piloot. Hij doet het achter zijn overhemd, maakt de knoopjes goed vast en voegt zich weer bij zijn collega.

“Klaar”, zegt hij, “terug naar de basis.”

En rustig lopen ze terug.

Kort voordat de werktijd ten einde is, ziet Lindeman de vrachtwagen langskomen, waarmee hij al zo vaak naar en van Schiphol is gereden. Hij trekt de aandacht van de chauffeur, die hem herkent en direct stopt.

“Wat is er?”

“Kan ik straks mee terugrijden, dat komt me deze keer wel goed uit.”

“Prima”, zegt de man. “Ik haal eerst Moser even op en dan komt ik hier wel weer langs.”

Met het boordboek in zijn bezit heeft de monteur met een wat onrustig gevoel nagedacht over de beste manier om het de poort uit te krijgen. Het ligt voorlopig goed opgeborgen, maar het cruciale moment zou later kunnen komen. Als alles gaat als normaal, dan is er niets aan de hand.
Bij het verlaten van het terrein is er nooit controle, behalve als men heeft ontdekt dat er wat is gestolen. In dat geval wil de bewaking nog wel eens uit zijn slof schieten. Niet alleen met het zorgvuldig controleren van de papieren, maar ook met de fouillering.

 

(wordt vervolgd)