Reactie op
'D66 wil dat raad regie Cultureel Kwartier overneemt'

“College speelt blufpoker vanuit de miskenning van de eigen verantwoordelijkheid van de raad”

D66 roept raad met objectieve analyse op om regie Cultureel Kwartier in eigen hand te nemen

ASSEN – Het college heeft met het besluit om het cultureel kwartier zelf te gaan bouwen een verkeerde inschatting gemaakt van de zelfstandige positie van de raad.
Dat is de conclusie die D66 trekt uit de gang van zaken rond het Cultureel Kwartier. In een analyse van de gemeentelijke matrix komt D66 verder tot de conclusie dat de alternatieve plannen nooit zo serieus waren genomen als het college de raad beter geïnformeerd had.
“In plaats daarvan werden de gevraagde stukken opgehouden en vertraagd en pas nadat er geheimhouding opgelegd was, beschikbaar gesteld. Ook de onderliggende stukken kreeg de raad niet te zien. Zo kreeg de raad per e-mail een advies van Lagroup (een adviesbureau) gedateerd na de commissievergadering. Van de brief, met als aanhef ‘geachte heer Nauta’ is de authenticiteit niet vast te stellen. De brief lijkt door de heer Nauta (projectleider gemeente) zelf bijeengeknipt en geplakt te zijn. Dat riekt naar fabricage van bewijs om de publiekelijk gedane beweringen te kunnen rechtvaardigen. Blufpoker vanuit de miskenning van de eigen verantwoordelijkheid van de raad,” aldus D66.

De analyse van de D66 fractie, op papier gezet door vervangend commissielid Kees Talsma, probeert de uitkomsten van de vergelijking tussen de drie plannen in een zo objectief mogelijk perspectief te plaatsen.
“D66 heeft daarom de matrix opgeschoond en komt tot het resultaat waar het feitelijk om draait.”

D66 vergelijkt overigens niet alleen de plannen maar zet ook de rol van de fractievoorzitters naast die van het college.

“De fractievoorzitters hebben de gegeven kans niet benut om zelf hun inbreng te geven en het overgelaten aan de projectgroep. Die dus met een dubbele pet opgezadeld wordt. Het is dan ook niet zo vreemd dat de eigen voorkeur in de vergelijkingen doorklinkt. Dit vinden we allereerst terug in de keus van de toetsingscriteria. Deze zijn niet allemaal even relevant en/of onderscheidend  Het eindresultaat moet daarom kritisch bekeken worden. We willen het immers niet hebben over de smaak of over overbrugbare verschillen die tot hangpunten gepromoveerd worden. Maar over de fundamentele zaken. Ook de voorkomende dubbelingen moeten niet twee keer gewogen worden en omgekeerd zullen soms criteria waarop het eigen plan slecht scoort, toegevoegd moeten worden. Het was kort dag en de meeste kennis zit toch bij de gemeente. Dus moeten we het er mee doen, maar wie de gegeven matrix wil gebruiken zal derhalve de argumenten eerst moeten ontkleuren en schrappen als ze niet onderscheidend zijn.
Achteraf was het een goede zaak geweest als de verdedigers van het eigen plan de rol van scheidsrechter aan een ander hadden gelaten.

De heldere samenvatting van de plussen en minnen per plan in het stuk van Kees Talsma en D66 spreekt voor zich. Daarom publiceren wij ze integraal zodat de lezer er kennis van kan nemen. 

Plan A

Plan gemeente (in feite van Eijl-2) is resultaat van een onderhandelingsproces en draagt daarvan nog sporen. De gemeente heeft concessies gedaan zowel ten aanzien van de functies als het programma. De toegezegd notitie met afwijkingen is nog steeds niet beschikbaar, maar het gaat in elk geval om de zaken als de reservering voor de hotelfunctie die geprojecteerd is op de plaats van de oude zaal. Dat is een typisch ‘van Eijl-belang’. Idem waar het gaat om een casino of een automatenhal (optimalisatie opbrengst). Keus voor de minimumvarianten van het theater (minder stoelen in de grote zaal, kleinste toneelopening, minimaal loadingdock en weglaten van de orkestbak). Ook dit zijn sporen van de met van Eijl  uitonderhandelde kostenbesparingen. Daarnaast bevat dit plan een denkfout v.w.b. het aantal stoelen voor de bioscoop omdat de 200 stoelen in de vlakkevloerzaal tot nekklachten van de bezoekers zal leiden.
Op papier klopt het wel, maar als de bioscoop de kurk moet worden waarop het theater gaat drijven zal het aantal zalen en stoelen naar boven bijgesteld moeten worden (prijskaartje 10.000 per stoel conform BBN).

Ook is de ruimte die voor de bibliotheek gereserveerd is minimaal. LaGroup adviseert 3500 m!  Het voordeel is dat het plan een ontwikkelingsvoorsprong heeft – en als de raad akkoord gaat met de beperkingen van het culturele profiel en het slopen van de oude zaal - direct richting subsidiegevers kan. We zitten dan wel met een hotel waarvan de noodzaak nog niet aangetoond is.

Aanpassingen van het programma vereist ook hier herontwerp en dat levert enkele maanden tijdverlies op.

De risico’s van het plan zijn:

• beperking van de programmering en exploiteerbaarheid van de bioscoop annex theater
• onzekerheid over de invulling van het Drents-Archief (DA) en de synergie-effecten
• verborgen kosten bouwrijp maken (sloop, asbest, bodemsanering etc)

Plan B

Het plan van Jaap Kampinga en de werkgroep De Nieuwe Kolk voldoet in hoofdlijnen aan het programma van eisen uit 2001 en aan de stedenbouwkundige visie. Het plan biedt op een aantal punten zelfs meer programma (aantal zalen, aantal stoelen, foyers, behoud oude zaal). Gerekend per stoel is het behoud van de oude zaal een kosteneffectieve operatie (2500 per stoel tegen 10.000 per stoel nieuwbouw). De vraag is of er dan geen surplus aan stoelen ontstaat. De parkeergarage onder de zwaaikom is een (te) duur element en vormt verkeerstechnisch een knelpunt. Bereikbaarheid van theater vanuit parkeergarage ???

Bevoorrading van het theater in de open lucht (geluidsoverlast omwonenden) is een aandachtspunt. De beoogde verlegging van de Weierstraat stuit op bestaande belangen, wat gevolgen heeft voor de fasering van de definitieve oplossing. Tijdelijke overlast en beperking op de Noord - Zuidverbinding is hiervan het resultaat

Aanpassingen en herontwerp zijn zondermeer noodzakelijk wat enkele maanden tijdverlies  geeft.

De risico’s van dit plan zijn:  

• kostenbeheersing
• onzekerheid over de invulling van het DA, synergie-effecten en  invulling commerciële functies.
• Herziening bestemmingsplan

Plan C

Klankbordgroep.
Biedt ruimte aan het programma van eisen en situeert het Theater in het Centrum. Planopzet is strijdig met de vastgestelde stedenbouwkundige visie en vraagt tevens om totale herbezinning op bereikbaarheid van het centrum en parkeervoorzieningen via cityring. Ontwikkelingsmogelijkheden van de Weierstraat Oostzijde worden beperkt. Bevoorrading van Theatercomplex is logistiek moeilijk. Parkeren is gescheiden van Theater. Aanpassingen en herontwerp zijn zondermeer noodzakelijk wat enkele maanden tijdverlies geeft.

De risico’s van dit plan zijn:

• kostenbeheersing
• het DA wil niet onder de grond, synergie-effecten en invulling commerciële functies onzeker.
• Vraagt om herziening bestemmingsplan

Uit de analyse van D66 blijkt dat plan A allerminst zaligmakend is. De andere plannen hebben ook hun merites en moeten daarop worden beoordeeld. Volgens D66 is het overigens nog maar de vraag of de raad moet kiezen voor een van de drie plannen of dat de raad wellicht op eigen kracht en na weging van de informatie zich achter een kaderstellend programma moet scharen.

Daarmee roept D66 de raad feitelijk op om op 10 mei de regie in eigen handen te nemen. Het college heeft immers laten zien niet altijd even betrouwbaar te werk te gaan in haar drang om dergelijke grote projecten. D66 haalt in haar stuk dan ook nog maar eens het gezegde ‘eerlijk duurt het langst’ van stal. Te hopen valt dat de raad zich niet langer onder druk laat zetten en nu eindelijk de regie naar zich toetrekt. Een hele verantwoordelijkheid waar durf voor nodig is. Hopelijk heeft de raad die durf in huis.
              Eerlijk duurt het langst