Drentse scholieren MEP-pen er op
los in pseudo Europees Parlement

ASSEN-DEN HAAG - Het was een komen en gaan van gelegenheids-parlementariërs in de ontbijtzaal van het Stayokay Hostel. De spanning voor een nieuwe dag debatteren liep op. Pubers die anders met een discman op het hoofd en oordopjes in de oren door de schoolgangen banjeren met een volle, laaghangende rugzak, waren  nu nog heftig met elkaar in gesprek voor de laatste tactische overwegingen.
Cars-broeken en Overzeas-shirts hadden plaats gemaakt voor jasjes met krijtstreep in stemmig donkerblauw, dasjes die het lichte overhemd ophalen, rokjes van degelijke lengte, sjieke ensembles met glans en glitter, opvallende kettingen, panty's en hooggehakte schoenen.Terwijl een dienblad met brood, thee en sap in de handen wordt geklemd en met een stapel papieren en resoluties onder de arm, speuren de VWO-scholieren naar collega's uit hun eigen commissies in de regeringshoofdstad en zijn getuige van de start van de laatste dag van de nationale ronde van het MEP, het Model European Parliament. In 1990 werd de Stichting Europees Jeugd Parlement Nederland opgericht met als doel jonge mensen inzicht te geven in het proces van de Europese eenwording en bij hen het bewustzijn te wekken van een Europese identiteit. Als middel om dit te bereiken werd gekozen voor simulatiezittingen van het Europees Parlement.
In 1991 werd besloten de naam van de stichting te veranderen in Stichting Model European Parliament Nederland.
Inmiddels worden in alle twaalf provincies conferenties gehouden en nemen ieder jaar ruim duizend scholieren uit de hoogste klassen VWO en HAVO als 'Europarlementariërs' direct deel aan dit project.
Het waren niet de geringste vraagstukken, die tijdens het MEP aan bod kwamen. Een greep uit de onderwerpen van 2005: toetreding van Turkije tot de Europese Unie (EU), beleid voor verantwoord en duurzaam massatoerisme, integratie in de westerse maatschappij van grote aantallen immigranten met verschillende geloofsovertuigingen en culturele tradities, de wijze waarop de afstand tussen de EU-burgers en de EU-instellingen kan worden verkleind.
Op zondag 18 september begon de week met een teambuilding-programma. Op maandag en dinsdag werden de resoluties opgesteld.
Dat was geen sinecure, want de wetsvoorstellen moeten zodanig goed in elkaar zitten, dat er door andere parlementariërs niet met al te groot gemak gaten zouden kunnen worden geschoten door middel van ingediende amendementen en kritische vragen.
Deze voorstellen voor wetswijzigingen werden met grote gretigheid in elkaar gedraaid. Men kon zich er niet van afmaken: zowel voor de amendementen die bedoeld waren om de resolutie te versterken, als voor de resoluties zelf werd door de volledige vergadering gestemd en afwijzing wordt dan als een nederlaag ervaren.
De Drentse delegatie bestond uit tien leden (afkomstig uit Emmen, Coevorden, Assen, Pesse, Meppel, Gasselte en Zuidwolde), die in het dagelijks leven ingeschreven zijn bij zes verschillende scholen. Deze tien VWO-ers trokken niet de hele week samen op, want ze werden verspreid over de verschillende commissies.
Ze bereidden dus allen verschillende resoluties voor. Dinsdag kon aan het ein-de van de dag het resolutieboek voor de nationale conferentie worden gedrukt, zodat de teksten van en voor alle commissies ter bestudering beschikbaar waren. Woensdagochtend vertrokken de leden vanuit de gastgezinnen per bus naar Den Haag. In de Oude Vergaderzaal van de Tweede Kamer der StatenGeneraal vond 's middags de officiële opening plaats. 's Avonds moest er andermaal door de delegaties worden vergaderd, opdat ze donderdag goed voor de dag konden komen. Toen begon namelijk de Algemene Vergadering, geopend door de heer F. Weisglas, voorzitter van de Tweede Kamer.
     Krachtige debatten in 'Engels' parlement
Als ik op vrijdagochtend plaatsneem op de bezoekersstoelen zie ik, dat de Oude Vergaderzaal een forse verandering heeft ondergaan. De vertrouwde groene bankjes van weleer hebben het veld moeten ruimen en voor de gelegenheid is er een opstelling van stoelen gemaakt die doet denken aan de indeling van het Engelse parlement.
Daar staan  de interruptiemicrofoons in het midden  en de partijen zijn in de lengterichting van de zaal gesitueerd. Het presidium zit recht tegenover de ingang en kwijt zich met verve van zijn taak.
Mijn dochter Jojanneke is als eerste aan de beurt met haar commissie - Buitenlandse Zaken - , om voor een EU-leger en een versnelde besluitvorming te pleiten. De procedures worden strikt gehanteerd en wie zich niet aan de regels houdt, wordt ter handhaving van de orde helder en streng op de vingers getikt. Spreken geschiedt via de voorzitter en men is daar in deze ronde al aardig aan gewend.
‘Dankuwel, mevrouw de voorzitter’, klinkt het, als een parlementslid het woord wordt gegund. De vergadering verloopt volgens een duidelijk protocol, met voorlezingen, speeches, vragen, debatten en stemmingen.
Tijdens het verzamelen en tellen van de stemmen ontstaat er onmiddellijk geroezemoes in de zaal. Als je niet beter wist, zou je denken dat er hele grote belangen op het spel staan.
Het vraagstuk van een grotere politieke en militaire rol voor de EU bij bedreigingen van vrede en veiligheid is een ingewikkeld onderwerp en de commissie krijgt het zwaar te verduren. Na een felle discussie blijkt bij telling van de stemmen dat de resolutie niet wordt aangenomen. Ook hier blijkt het niet eenvoudig om een standpunt waarover anderen minder goed zijn geïnformeerd dan jijzelf, zodanig voor het  voetlicht te brengen, dat de plannen ook gerealiseerd worden.
Inbreng met homohuwelijk, abortus en drugs Met de verwerping lopen Jojanneke en haar commissie een applaus mis. Aanname van een resolutie is namelijk het enige moment waarop handgeklap door de voorzitter wordt toegestaan, al raken de gemoederen geregeld zodanig verhit dat de aanwezigen hiertoe vaak de neiging voelen.
Blijkbaar heeft Jojanneke op donderdag kans gezien een goede inbreng te hebben in de bespreking van zaken als het homohuwelijk, abortus en drugs, want als aan het einde van de vrijdag de beoordelingen bekend worden gemaakt, blijkt ze op het nippertje niet door de slotronde te zijn gekomen die in Madrid of in een andere, nog aan te wijzen Europese stad wordt gehouden.
Cees Heere uit Zuidwolde valt de eer te beurt in de volgende ronde de Drentse afvaardiging te vertegenwoordigen.
Hoewel de laatste stap niet kan worden, gezet, heeft Jojanneke net als de meeste anderen een geweldige week gehad, waarin er, mede door het bijwonen van de algemene beschouwingen in de nieuwe Tweede Kamer, uitgebreid gesnuffeld kon worden aan het functioneren van de democratie in Nederland en Europa.
Wie weet, welke van deze jonge mensen we te zijner tijd terug zullen zien op de kieslijsten!

Marianne Vanderveen-Kolkena