Persoonlijke Notenlll

Van Basten is er nog steeds en ook Ten Cate bewijst dat er veel mis is met coaches

ASSEN – Het is al weer een tijd geleden dat ik mij waagde aan wat ontboezemingen over de bewegingen in de wereld van de voetballerij. Nergens zijn de tenen zo lang als hier en ik weet waar ik over spreek. Het is al meer dan een halve eeuw geleden dat mij, misschien wel als de eerste journalist in het land, de toegang tot een voetbalterrein werd ontzegd.
Bestuur en een aantal spelers van de betreffende club waren een beetje boos geworden over een verslag waarin ik schreef dat een van hen zeer ten onrechte in een vertegenwoordigend (Zaans) elftal was opgesteld. 

Hoe lang de boycot geduurd heeft weet ik niet; wel dat de beide spelers later heel bekend werden als de suikerooms Molenaar van AZ ten tijde dat Willem van Hanegem en Kees Kist daar nog in speelden. Met Klaas is het nooit helemaal meer goed gekomen maar van jongere broer Cees heb ik in de jaren zeventig ooit nog eens een zilveren AZ speldje gekregen.

Begin ’50 heb ik eens het dreigement gekregen dat als ik het waagde in de buurt van hun veld te komen in de sloot zou worden gegooid.
En dat vanwege een wat kritische analyse van een wedstrijd waarin ik had beschreven dat de 3-0 overwinning die de club van de bedreigers had behaald, net zo goed een 3-4 nederlaag had kunnen zijn.
Dit vanwege de vele fouten die de verdediging (ongestraft) had gemaakt. Toen ik in juni 1964 voor een radioverslag bij het terrein arriveerde van de voormalige Sportclub Drenthe die tegen AZ (toen nog met Barry Hughes) moest spelen werd mij bij de toegang nadrukkelijk meegedeeld dat ik voor mijn eigen veiligheid er beter aan deed het terrein niet te betreden.

Reden: in een verslag in de toenmalige Emmer Courant had ik wat kritische noten geplaatst bij de opstelling van de Klazienaveners in een wedstrijd tegen Hermes DVS in Schiedam. Ik wierp nog tegen dat ik (anders dan Hirschi Ali nu) wel voor mijn eigen veiligheid zou zorgen, maar dat hielp niet. Men wilde mij niet binnen hebben.

Ik heb het dus allemaal overleefd en daarom durf ik best nog eens te herhalen dat ik nog steeds vind dat onze Heilige Marco de grens van ontheiliging al lang heeft overschreden en dat zijn aanblijven een ramp voor het Nederlands elftal is. Alle credits voor zijn loopbaan als voetballer, maar de allure die  hij probeert uit te stralen zwaluwstaart niet met zijn aanpak. Hij is het natuurlijk niet, maar zijn optreden doet mij nog steeds denken aan dat van een autist. Ook al zal men de zwaarste dreigementen aan mijn adres richten, ik persisteer bij mijn mening.

De wedstrijd van zaterdagavond tegen Roemenië heeft mij ten overvloede daarin andermaal bevestigd. Wat ik in de loop van dit jaar heb mogen ervaren is dat de kritiek die ik al in de beginfase van zijn optreden zonder bijval van pers en publiek uitte, zo langzamerhand gemeengoed is geworden.
Dan ook nog even iets over de geloosde Ajaxtrainer Henk ten Cate. Ik betreur het dat ik niet veel eerder mijn mening over zijn aanstelling in dit digitale dagblad heb gegeven. Had ik er enig vertrouwen in? Neen. Ik vond deze man niet in het jasje van zo’n topfunctie bij een topclub passen.

Hij was mij te veel de boerenkinkel (vergeef mij, ik kan geen ander woord inpassen) die hij gedurende meer dan een seizoen bewezen heeft te zijn.
Binnenkort kom ik terug op mijn voorspellingen over de ‘toekomst’ van Robben en Van Persie en wil als voorloper daarvan al vast een nieuwe doen:

Van Basten maakt  het Europees Kampioenschap niet mee als coach. Van het Nederlands Elftal.

Ajax heeft een tijdelijk invulling gepleegd van het coachschap die tot het nieuwe seizoen loopt. Men wil een structurele bezetting van deze belangrijke post en wil derhalve een ‘topman’ voor een aantal jaren vastleggen. Ik geloof de geluiden dat men in Amsterdam gecharmeerd is van de voormalige godenzoon en dat men die op de troon wil hebben. Van Basten zit dus voor een dilemma. Hij moet nog een jaar, volgens zijn contact.

Maar als Ajax het niet kan maken weer een tijdelijke (voor een jaar) coach aan te sellen dan is het kiezen of delen.

Dan gaat Sint Marco naar de Arena en Foppe de Haan volgt hem voor het afmaken van de klus in Oostenrijk/Zwitserland. Uiteraard onder de voorwaarde dat hij geen fouten maakt bij de begeleiding van zijn Oranje onder de 21.

Ik heb mijn hart gelucht. Binnenkort meer, want ik zit met het grote probleem dat de voetballerij

degenereert. En daar wil ik voor mijn gemoedsrust toch wat over te zeggen

Jan Hof