Eerste concert bij Muziekkamer 
genoegen om naar te luisteren

ASSEN - De Muziekkamer Assen nam vanmiddag (zondag) als seizoensopening in De Schalm alvast een voorschot op de viering van Mozarts 250ste verjaardag. Mozart heeft zelf een aantal van zijn pianoconcerten bewerkt voor kleinere bezetting. Ze worden zelden in de concertzaal gespeeld, maar nu waren er zelfs twee te beluisteren, naast het laatste strijkkwartet van Mozart.

De naam van dit kwartet is ontleend aan de Francescus Goffriller violoncello uit 1723, een instrument met een, zoals in De Schalm  te beluisteren viel, prachtige, warme klank.

Verder bestond dit kwartet uit een altviool van Max Möller uit 1948, een viool uit 1729 van Antonius Zanotti en een Guadagnini-viool uit 1741. Drie van de vier instrumenten zijn dus gebouwd in de tijd dat Mozart leefde!

Het pianoconcert dat voor de pauze werd gespeeld, werd gekenmerkt door prachtige klankovergangen tussen het spel van pianist David Kuyken en het strijkkwartet. Soms speelde de pianist alleen, dan weer het kwartet, dan weer samen. Dat het in het begin heel af en toe nog niet zo soepel verliep kwam misschien omdat de viering van het Mozartjaar pas volgend jaar is en men nog volop bezig is samen Mozart gestalte te geven. Het kwartet is natuurlijk goed op elkaar ingespeeld, maar samen met deze pianist musiceren vergt veel extra samenspelen.

Waar het bij dít pianoconcert (KV 414) af en toe wat stroef verliep in de samenwerking, was daar na de pauze niets meer van te merken. Het klonk, denk ik, zoals Mozart het bedoeld moet hebben: licht, luchtig, af en toe een tikje frivool, dan weer weemoedig. Prachtige muziek die veel te weinig te horen is.
Nog één detail: het 2e deel (het Andante) opent met een thema van J.C. Bach, vermoedelijk ter nagedachtenis aan deze toen net overleden componist.

Het prachtige strijkkwartet werd geschreven in 1790 en behoort tot de zogenaamde ‘Pruisische Kwartetten’, gecomponeerd voor koning Friedrich Wilhelm II, die zelf cellist was. Dat verklaart veel over de rol van de cello in dit stuk. Zeker in het eerste deel speelde dit instrument een belangrijke rol.

Het strijkkwartet kende in de eerste twee delen een subtiel vraag- en antwoordspel zoals alleen Mozart dat kon schrijven. Het thema wordt bijvoorbeeld gespeeld door de eerste  viool, die daar in gevolgd wordt door de cello, waarna het spel zich herhaalt met de tweede viool en de altviool. Dit spelletje wordt in elke denkbare combinatie. meermalen herhaald

In zijn totaliteit was het een goed concert;  voor een niet matineus type als uw scribente een waar genoegen om naar te luisteren.
Ik verheug me al op de volgende concerten in deze serie!

Anja Dobbinga