Verhaal voor de Jeugd
(en voor Ouderen)
Uit het boek ‘De Veer van de Kraanvogel’, met verhalen en sprookjes uit het oude Rusland, vandaag deel 5 van de geschiedenis van De Reus Wistsch-Otyr.
Het Verhaal van de Reus Wistsch-Otyr (5)
Wistsch-Otyr en zijn jonge vrouw waren erg gelukkig. Binnen een jaar werd er een zoon geboren, een knap klein reusje. Wistsch-Otyr maakte een wieg voor hem van berkenbast en zijn vrouw hing dat op voor het raam. Elke dag wiegde ze het zoontje en zong daarbij een wiegeliedje:
“Ik wieg mijn kindje
In de wieg van berkenbast.
Ik wieg mijn kindje
In de wieg met strikken er omheen,
Ik wieg mijn aardig kindje
Met mijn handen.
Hij met zijn armpjes als jonge bomen,
Hij met zijn beentjes als jonge bomen”…
Het kind begon te huilen en de moeder nam het uit de wieg en zong het volgende liedje:
“Ik neem je uit je berkenwiegje
Met de strikken er omheen,
Ik til je hoog op
Met mijn handen
En loop heen en weer
Op de houten plankenvloer …”
Terwijl de moeder warm, droog mos in het wiegje legde, viel er een klein takje mos uit het raam. Een meesje vloog langs, ving het takje op en vloog er mee weg.
Inmiddels was Menkw-Oika aan een hevige onrust ten prooi. Hij verlangde smartelijk naar de mooie vrouw, zijn gestolen bruid. Hij vroeg iedereen naar haar, of men haar had gezien en waar ze was gebleven. Ook zijn zuster vroeg hij: “Op de dag dat zij verdween, was je toch bij haar met het baden? Vertel me nu eens precies wat je weet.”
Zijn zuster antwoordde: “Toen we op die bewuste dag bij de poort aankwamen, stond er zo ineens een beer tussen ons. Waar hij vandaan is gekomen, zullen we nooit weten. De beer greep de kleine vrouw en sleepte haar mee. Meer weet ik niet.”
Brullend van narigheid holde Menkw-Oika het bos in. Drie dagen lang ging hij tekeer in het woud, trok bomen met wortels en al uit de grond en richtte grote vernielingen aan.
Op de avond van de derde dag regende het brokstukken berenvel, berenpoten en berentanden op de burcht.
Woester dan de hevigste storm en zwarter dan een onweerswolk keerde Menkw-Oika terug. Hij zei tegen zijn zuster:
“Ik heb gevochten met beren, ik heb ze geslagen en uit elkaar gescheurd. Maar mijn gevangene, de kleine mooie vrouw, was niet bij hen. Zeg me dus wat je weet.”
