Verhaal voor de Jeugd
(en ook voor Ouderen)
Vandaag deel vier van het verhaal van de reus Wistsch-Otyr uit het boek ‘De Veer van de Kraanvogel’, met vertelsels en sprookjes uit het oude Rusland.
Het Verhaal van de Reus Wistsch-Otyr (4)
Op de derde dag kwamen tien vrouwen de burcht uit en liepen naar de rivier. Negen van hen waren woudgeestvrouwen; één van hen, een oudere vrouw, was de zuster van Menkw-Oika. Zij was lang en mager en had ook een zeer lange naam: De vrouw-die-zo-droog-is-als-een-grashalm-in-de-wind. De tiende vrouw was geen woudgeestwezen. Zij was van een bijzondere schoonheid.
Zij had glanzende ogen en rode wangen en haar prachtige vlechten kwamen tot aan haar knieën.Tsjilpende vogeltjes sierden de uiteinden van haar vlechten. Zij moest wel het mooie meisje zijn, over wie de zwarte raaf Spitssnavel had verteld.
De vrouwen gingen baden. Nadat ze naar hartelust in het water hadden gestoeid, kwamen ze weer naar de oever en kleedden zich aan. Opeens schreeuwde het mooie meisje verschrikt:
“Help! Er is een beest in mijn hemd gekropen!”
Het was Wistsch-Otyr, nog steeds als hagedis.
De vrouw met de lange naam greep het hemd van het meisje en schudde het heen en weer. Maar Wistsch-Otyr had zich allang in een naald veranderd en zich in de mouw vast gestoken.
Nadat de vrouwen zich hadden aangekleed, gingen ze terug naar de burcht. Ze waren al dicht bij de poort en Wistsch-Otyr dacht:
“Waarom nog langer gewacht? Ik zal doen wat ik van plan was te doen!”
Hij liet zich uit de mouw glijden en viel op de grond. Daarna nam hij de gestalte aan van een beer. Met enige dwaze sprongen was hij bij het meisje, hij tilde haar op en rende weg.
Hij holde zo hard hij maar kon naar zijn boot. Daar aangekomen veranderde hij zich weer in de reus Wistsch-Otyr. Het mooie meisje was blij hem te zien en glimlachte.
Wistsch-Otyr vroeg haar:
“Welke kant zal ik de boot opsturen? Wil je naar je broers terug of wil je met mij meegaan en mijn vrouw worden?”
“Waar jij gaat, zal ik ook gaan”, antwoordde het meisje. “Je hebt me uit de handen van de boze Menkw-Oika gered en ik zal een goede echtgenote voor je zijn.”
De boot bracht de jonge mensen naar de woonplaats van Wistsch-Otyr.
De reus begon de volgende dag direct met het bouwen van een stevige afrastering. Zeven rijen pallisades zette hij om zijn huis. Aan de binnenkant van de ommuring wierp hij een wal op van aarde om achter te schuilen en om pijlen te schieten tussen de palissades door. Want hij verwachtte niet dat Menkw-Oika de roof van zijn bruid ongewroken zou laten.
