Ons Verhaal voor de Jeugd
(en voor Ouderen)
Vandaag het verhaal ‘Het Handvat van de wereld’ uit het boek met vertellingen en sprookjes uit het oude Rusland ‘De Veer van de Kraanvogel’.
Het Handvat van de Wereld (1)
Lang geleden moet het volgende zijn gebeurd. In Dolganen-land kwamen ergens vandaan zomaar veertig onver-schrokken rovers. Zij waren niets ontziend en trokken zich van niemand iets aan. Zij wilden over iedereen de baas spelen.
De oudste zei opschepperig: “Als het boven waait, kan ik het gat in de lucht opvullen met mijn bontmuts!”
De jongste voegde er aan toe: “Als er een gat valt in de aarde, stamp ik met mijn voet en sluit het gat in de grond af met mijn voetzool!”
Ze waren bang voor niemand en deden precies waar ze zin in hadden.
Op een dag vroeg de jongste rover:
“Wat denken jullie ervan, broers, zullen we het handvat van de aarde zoeken? Dan kunnen we de wereld omkeren.”
“Daar heb ik best zin in”, antwoordde de oudste broer. “Maar waar vinden we dat handvat? Misschien aan het einde van de wereld?”
Dus gingen ze op zoek naar het handvat. Ze zochten lange tijd, een jaar of zo, of misschien ook drie jaar. Ze wisten wel dat het zomer was als het regende en dat het winter was als het sneeuwde.
Waar ze ook heen gingen en wie ze ook vroegen, niemand wist waar het handvat van de wereld was. En niemand had ooit gehoord, waar je het kon vinden.
Op een dag kwamen ze een zeer oude man tegen, met ogen die licht waren van ouderdom en die een baard had zo groen als mos.
De rovers vroegen hem: “Zeg, oude man, weet jij misschien waar het handvat van de aarde is?”
“Wat moeten jullie daar dan mee?” vroeg de oude man.
De broers antwoordden: “Wij willen hem beetpakken en de wereld omkeren. Eens laten zien hoe sterk we zijn.”
“Hebben jullie dan zoveel kracht?” wilde de oude man weten.
“Toevallig weet ik waar het handvat is, maar waarom zou ik het laten zien aan een stel zwakkelingen?”
Hij haalde drie gewichten uit zijn tas tevoorschijn en zei:
“Op deze gewichten mogen jullie je kracht bewijzen. Als je er ook maar één van kunt optillen, toon ik je het handvat van de aarde.”
De jongste rover probeerde eerst het grootste gewicht op te lichten en toen het middelste, maar hij kreeg er geen beweging in.
