Jan en Rita Eggens  Met de Camper op  Afrikaans Avontuur                   (Aflevering 7) Na hun grote reizen door China en een aantal Aziatische landen meer, Mexico, Canada en de Verenigde Staten tot in Alaska toe, zijn Assenaren Jan en Rita  er met hun camper weer op uit getrokken. Het reisdoel is nu Afrika en dat wordt een echt avontuur, want ze komen daar nog  toestanden van lang geleden tegen. De laatste reisbele- venissen van Jan en Rita Eggens eindigden in het hart van Syrië  waar ze een paar dagen verbleven en ze staan nu op het punt het land te verlaten, om richting Jordanië te gaan. Ook daar veerloo0pt de reis vlot en ze kunnen in de hoofdstad Amman winkelen in een grote supermarkt.

 In Amman in een internetcafé kijken naar de kleinzoon op de webcam

Na een echt plezierig en interes-sante tocht door Syrië rijden we op de  grensovergang met Jorda-nië af. We genieten daar bij de eerste grenspost een vriendelijke ontvangst. We worden met een ‘Welcome to Jordan’ aanmoe-digend begroet. Bij de tweede  post zien we een rij auto's voor ons staan en iedereen moet alle koffers uitpakken. Alle auto's moeten leeg. Ik dacht, ‘dat wordt nog wat’ maar we zijn er snel door heen, we hoeven niets uit te pakken. De beambte kijkt niet eens in onze camper,.
"Where are you from?”, vraagt hij vriendelijk en Jan zegt "Olanda" Äah,  Olanda, en weer klinkt  het ‘wel-come to Jordan’.  Hij noteert even ons kenteken en we kunnen weer door.  Jan moet dan nog naar de  immigra-tion voor onze visa en naar de cutoms voor een verzekering. Het carnet is niet nodig. De de camper wordt ge-woon in het paspoort bij geschreven, net zoals in Turkije.  Ik kan gewoon in de camper blijven wachten en hoef er niet bij te zijn. Al met al kostte de grensovergans van Syrie en Jordanie ons maar één uur.
2 november.
Gisteravond konden we na de grensovergang nergens een slaaplek vinden. Campings zijn er praktisch niet in Jordaniëen bij de tank-stations is nooit ruimte. We hebben een poos in het donker gere=den, wat toch wel gevaarlijk was want soms zitten er lelijke gaten in het wegdek en die kun je niet zien. Na een uur rijden hadden we dan toch een plek gevonden. We zagen een tankstation annex restaurant maar daar was geen ruimte maar er stond een gebouwtje waar we onopvallend naast konden staan. We keken zo de afgrond in en zagen in de diepte een dorpje. Jan heeft het stuur-wiel even goed gezet en stenen voor de wielen gelegd voor geval we aan de rol zouden gaan. We zijn gewoon gaan slapen. Lekker rustig.
Toen we vanmorgen aan het ontbijt zaten hadden we een mooi uitzicht op het dorpje. Het was vrijdag, dus dan is het in Moslimland zondag. We zagen een man uit z'n schamel huisje komen. Hij haalde z'n broek en shirt van een waslijntje en klopte deze tegen de muur om alle stof er uit te halen.
Ook hier is de armoede groot. Het verschil tussen arm en rijk is in Jordanië nog groter dan ik Syrie. Als we weer op pad zijn, rijden we door een bergachtig gebied en ontdekken dat ook Jordanië een prachtig land is. Als we in Amman aankomen zien we een enorg groot sportcomplex met veel tennisbanen, met daar achter , een enorme moskee. Er is ook een Auto-museum en daar wil Jan even naar toe. Dat Automuseum is van koning Abdullah Hussein en wat die alle-maal niet in z'n bezit heeft…De duur-ste auto's staan er van allerlei merk-en zoals, Lincoln, Ferrari's, een For-mule 1 auto, een heleboel motoren. BMW's, Harley's en noem maar op. Deze koning - en ook z'n vader in vroegere tijden, is een groot lief-hebber van auto- en motorraces en hij heeft zelf ook rally's gereden en zelfs gewonnen. Hij heeft een enorme privé-verzameling in z'n eigen museum ondergebracht.
Daarna zien we een grote supermarkt, de Carrefour, en bedenken dat we wel even wat houdbare melk kunnen inslaan en nog wat andere dingen. Er is ook een internetcafé en we kunnen hier met Skype bellen naar onze kinderen. Met onze Web-cam hebben we nog even ons kleinzoontje en onze kinderen kunnen zien. Dat luchtte even weer op, dankzij de wonderen van de techniek. Mooi om de heimwee te verdringen..
We hebben er op de parkeer-plaats geslapen, rondom bewaakt door bewapende militairen. Eigenlijk is het niet de bedoeling dat er auto's blijven staan maar ze hebben ons gewoon laten staan.
Het is er 's avonds enorm druk. De Carrefour is tot 12 uur 's nachts geopend. Dure auto's rijden het bewaakte parkeerterrein op en de autosleutels worden aan een parkeerwachter afgegeven. Ze ontvangen een kaartje met een num-mer en de parkeerwachter parkeert de auto ergens. Als ze hun in-kopen hebben gedaan leveren ze hun kaartje weer in, de parkee-rwachter haalt de auto terug, de boodschappen inpakken en klaar. Iedereen komt met de hele familie. Alle kinderen gaan mee. Som-mige mannen hebben twee vrouwen en een groot aantal kinderen. Zelfs ’s avonds om half 12 gaan ze met baby's en al naar binnen.
Behalve de supermarkt zijn er ook veel enorm dure luxe winkels met mooie westerse kleding, dure horloges enz. en ook kun je tegen betaalbare prijzen kleding kopen, het complex heeft vijf verdiepingen en ziet er welvarend uit.
We slaan onze boodschappen in en trekken voldaan naar de camper, maken ons voor de nacht gereed en hebben geen moeite in slaap te vallen.

Rita Eggens

(wordt vervolgd))