Als Koos hoort waarom Jelt de afspraak heeft geschonden, schiet hij in de lach.

“Een schot? Niks aan de hand, alles verloopt volgens plan!”

Er zijn al vele celdeuren geopend en de directeur en zijn familie, en ook de bewakers zijn al opgesloten in een grote cel; die zijn voorlopig uitgeschakeld.

(Het ‘schot’ dat Jelt hoorde, was, zo bleek achteraf, afkomstig van de Rijnkade, waar werklui hout aan het lossen waren voor de Wehrmacht.)

Jelt is blij getuige van de gang van zaken te zijn en is opgetogen als hij plotseling Geert ziet aankomen met de man voor wie in eerste instantie de kraak is opgezet, in gezelschap van de drukker. De begroeting is emotioneel.

“Geweldig!” zegt Joop. “Prachtig werk.”

“Dit gebeurt niet zomaar”, reageert Jelt. “Dit is Gods werk.”

Joop en de drukker zullen als eersten weg moeten zien te komen. Er is een vluchtplan voorbereid dat Nico en nog een illegale werker zullen moeten uitvoeren.

Sinds het begin van de actie is er een halfuur verstreken en nog steeds bevinden zich zoveel mensen op het Walburgplein dat het niet opvalt dat een paar mannen de directeurswoning verlaten. Ze worden naar de nabijgelegen Schouwburgstraat gebracht, waar Nico en zijn makker hen opvangen.

Het weerzien is geweldig. De tranen staan Nico in de ogen als hij zijn oom de hand schudt, maar er is geen tijd voor veel emoties. Juist nu is extra voorzichtigheid geboden en de mannen handelen ernaar.

Er is echter een probleem. Er was niet op twee man gerekend, alleen maar op Joop, en er is maar een fiets beschikbaar, waarop de tocht naar het eerste schuiladres kan worden gemaakt.  Hoe aan een tweede te komen?

(wordt vervolgd)