Hij kan zijn bevrijder daardoor vrijelijk omarmen, grauw, verzwakt en vermagerd, maar met een hart vol vreugde die hem zijn ellendige lichamelijke toestand even doet vergeten. Ook de drukker mag genieten van dit wonderbaarlijke moment, waarop hij eigenlijk al niet meer had gerekend, maar dan moeten ze verder.
Dit is nog maar de eerste fase van de actie, het moeilijkste deel moet nog beginnen, de eigenlijke vrijlating, de tocht naar de wereld buiten de muren.
Joop Zwart mag zijn cel verlaten, maar voordat hij de deur doorgaat, wijst Geert hem op de boeien op de brits en zegt dat hij die als herinnering moet meenemen. Joop doet dat dan maar, al ziet hij er op dat ogenblik het nut niet van in. De anderen zijn inmiddels druk in de weer om cellen te openen en verbaasde en verraste gevangenen de voorlopige vrijheid te schenken.
EEN SCHOT? NIKS AAN DE HAND,
ALLES VERLOOPT VOLGENS PLAN
Buiten, op het Walburgplein, loopt Jelt wat heen en weer. Ogenschijnlijk is hij onaangedaan, maar van binnen barst hij van de spanning, die nergens naartoe kan, want hij kan alleen maar wachten en machteloos meeleven met wat zich daar binnen de muren van de bajes afspeelt. Gaat het goed? Verloopt alles volgens plan?
Hij heeft Johannes en Geert, zijn naaste strijders, net als voor de kraak van De Koepel moeten beloven zich afzijdig te houden, geen risico te nemen.
Als hij een schot hoort, dat van binnen lijkt te komen, kan hij zich niet meer beheersen en loopt naar de deur van de directeurswoning, waardoor hij zo naar binnen kan.
Achter de deur staat Kleine Koos (Michel), die verbaasd is hem te zien, want dat was de afspraak niet.
(wordt vervolgd)
