donderdag 27 juni

AsserJournaal
Uitg. Press Support

Red. Jan en Leni Hof

Tel: (0592) 37 10 17
info@asserjournaal.nl

AsserJournaal
Weather state: zwaar bewolktzwaar bewolkt
WZW
26 km/h
max: 21°C
min: 15°C
Kort nieuws
Mens & Maatschappij 5 mei 2014

Drentse verzetsdominee F. Slomp (Frits de Zwerver) ontving met eega postuum Yad Vashem  onderscheiding ASSSEN – Vorige week werd in het Verzetsmuseum in Amsterdam door de Israëlische ambassadeur de Yad Vashem onderscheiding postuum toegekend aan de Drentse dominee Fredrik Slomp (1898) en zijn echtgenote Tjalie ten Kate (1896). Dominee Slomp werd landelijk bekend als de man die samen met mevrouw Hendrika Kuipers-Rietberg uit Winterswijk aan de wieg stond van de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers, de LO-LKP.
Onder de schuilnaam Frits de Zwerver zwierf hij vanaf juli 1942 door het land en werd voor de SD een van de meest gezochte en gehate verzetsstrijder als leider van ‘Die Organisation Fritz’, zoals zij de verzetsbeweging noemden.
De verzetsdominee en zijn vrouw, die in de pastorie van Heemse (Overijssel) haar man trouw ter zijde stond, waren voor de Israelische onderscheiding voorgedragen door de aanwezige 96-jarige Rachel (Lien) - Akker de Leeuw.
Zij kon als ‘Doortje ' vanuit Winterswijk in de pastorie in Heemse onderduiken en had met haar zoon Joop Akker hen voor de Yad Vashem in Jeruzalem voorgedragen, de  ‘Award Righteous Among the Nations’ toe te kennen.
Als kinderen en kleinkinderen zijn we daar heel erkentelijk voor’, zei zoon dr. Jan Slomp in een bewogen toespraak tot een groot aantal aanwezigen.
‘Bijna 5300 Nederlanders gingen mijn moeder en vader voor, een redder per 1800 inwoners. Ter vergelijking: in Frankrijk ging het om 3500 onderscheidingen, een redder per 11.000 inwoners. Polen telde 6300 onderscheidingen, wat neerkomt op een redder per 4300.  Ons land steekt daar dus zeer gunstig bij af”.
Volgens het motto van Yad Vashem - letterlijk monument - telt elke geredde joodse man, vrouw of kind.
Volgens de Talmoed, maar ook volgens de Koran (5,32), die hierin nadrukkelijk de Talmoed volgt, redt wie een mens redt de hele mensheid.
“Toen het na een jaar voor Doortje te gevaarlijk werd ging zij naar de famiie  Arend van Faassen in Lutten, de oom van onze hulp en vader’s koerierster Bertha." (Deze familie ontving in 1999 de Yad Vashem onderscheiding). 
“In die tijd moesten telkens weer nieuwe adressen voor joodse onderduikers worden gezocht, maar dat was vaak een moeilijke zaak. Zelfs in de kringen van de Joodse Raad”, vertelde dr. Slomp.
Mijn vader werd op zoek naar onderduikadressen vaak geconfronteerd met verontschuldigingen, en vaak ook smoezen om geen Joodse onderduikers in huis te nemen.
Als voorzitter van de Landelijke Organisatie ging hij eens naar Amsterdam om een groot aantal Joden onderduikadressen aan te bieden en werd dit aanbod tot zijn grote verdriet door joodse leiders afgewezen.  Maar er waren ook andere ervaringen.
Op 8 april 1985 ontving Nieuwlande, waar mijn vader van 1927 tot 1930 predikant was, collectief de Yad Vashem onderscheiding verleend, voor het verbergen van driehonderd Joden. Dat was vooral te danken aan Johannes Post en zijn joodse medewerker Max Leon
Moeder en ik waren  bij de uitreiking aanwezig en zij  deelde in de vreugde van de erkenning van het dorp waarmee ze zich zo nauw verbonden voelde. Mijn zuster Janke zat het laatste halve jaar van de bezetting ook in Nieuwlande, haar geboortedorp, ondergedoken”.
Tot slot ging Jan Slomp nog even in op het standpunt dat zijn vader over de Joods-Palestijnse kwestie innam.
“Tijdens de Zesdaagse Oorlog van 5 tot 11 juni 1967 hield hij op 7 juni in de Grote Kerk in Den Haag een emotioneel betoog. Daarin zei hij dat wij Israel niet kunnen en willen missen.
‘Wij hebben het Joodse volk lief als onze eigen familie. De jonge staat zal in de wereld nog een belangrijke rol hebben te vervullen en dat hij droomde van een land waarin Joden en Palestijnen in vrede samen zouden wonen’.
Jan Slomp: “Die droom is zoals we allemaal weten nog niet uitgekomen. Daarom lijkt het mij gepast mijn toespraak te besluiten met een citaat uit een boek van de Joods/Amerikaanse vredesactivist Mark Braverman, (traumaspysoloog) 'A Wall in Jerusalem'. Hij zond mij zijn boek ter bespreking in het blad van de Nederlandse organisatie die zich inzet voor vrede tussen Israëli's en Palestijnen. Hij kreeg in het gebouw van Yad Vashem in Jerusalem een visie voor de toekomst van Israëldie ik hier citeer:
"In Yad Vashem kreeg ik er vat op hoe die visie er uit zou kunnen zien.
Ik realiseerde me dat het niet de bedoeling kan zijn dat men zich vanwege de Holocaust ter bescherming terugtrekt achter hoge muren, maar dat we onze harten moeten openen voor de universaliteit van het menselijk lijden en voor onze plicht, als deel van die mensheid, om dit lijden te verlichten.” 
   
*

 

Laatste nieuws