Op dikke banden in de Jeugdtour eigenlijk leuker dan de Tour de France
ASSEN - In 1962 is op op initiatief van Harry Brander de Jeugdtour opgericht. Op gewone fietsen werden in Assen wielerwedstrij-den voor de jeugd georganiseerd. Het internationale karakter is in de loop der jaren uitgegroeid tot wat het nu is.
Ook het gebruik-te materiaal is meegegroeid. De gewone fiet-sen hebben plaats gemaakt voor het high-tech materiaal uit de professionele wielerwereld. Frames van carbonfiber, ooit onbetaalbaar en nog een verre droom, beginnen nu steeds meer gemeengoed te worden. Marianne Vos, de kersverse Olympisch kampioene, was een jaar of acht geleden ook een van de deelnemers aan de Asser Jeugdtoer. Wat nog steeds is geble-ven en in ere wordt gehouden is de ‘dikke banden race’. De wed-strijden op gewone toerfietsen.
Er is ook een categorie voor de allerkleinsten. Die op kinderfietsjes zo hard mogelijk twee ronden rijden. Het heeft iets vertederends.
Het is nog maar spel. Het jochie dat dinsdag derde werd huilde tranen met tuiten en zocht troost bij zijn moeder. Hij werd afgesneden, moest vaart minderen en kon daardoor geen tweede of eerste worden. Dat was gemeen in zijn ogen. Om te kunnen winnen moet je ook af en toe slimme trucjes gebruiken weet hij nu. De onschuld verdwijnt en gaat op den duur plaats maken voor prestatiezucht.
Zo gaat dat nu eenmaal in de grote mensenwereld. Jong geleerd oud gedaan.
De allerlaatste binnenkomer werd toege-juicht en aangemoedigd door het publiek. Hij keek daardoor verbaasd om zich heen, reed steeds langzamer en stopte vlak voor de finish, blij en dolgelukkig door alle aandacht. Hij snapte niet dat je zo hard mogelijk over de eindstreep moest rijden.
Mama, die vlak voor de race haar telg nog even moed inspreekt. Het hoort alle-maal bij de dikke banden-race. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik vind dit eigenlijk veel leuker dan de Tour de France.
                                Bijdrage Bert Jippes.

Reageren Afdrukken