Ergerlijke bedomptheid en bekrompenheid bij Studio Sport
ASSEN – Het kan nooit kwaad even te wachten alvorens te reageren op zaken die je raken en haast dwingen daar direct van hier tot gunder op los te slaan. Vandaar deze secondaire reactie.
Mijn grote ergernis betrof de TV berichtgeving over de Europese Kampioenschappen atletiek, die in Helsinki werden gehouden en waarop Nederlandse atleten meer succes hadden dan ooit te voren. (Met uitzondering van de Olympische Spelen in Londen, toen Fanny Blankers-Koen (De Vliegende Huismoeder) vier gouden medailles won).
Het succes in Helsinki begon met de zilveren medaille van de Drent Rutger Smit bij het kogelstoten en eindigde met de gouden medaille voor de estafetteploeg bij de mannen en daarvoor de gouden en opvolgende zilveren medaille voor de lopers op de 100 meter en de zilveren plak voor de dames estafetteploeg. Nooit eerder was de Europese titelstrijd zo succesvol.
En wat hebben we daar bij Studio Sport van gezien? Een enkele keer live-beelden maar in hoofdzaak samenvattingen. Wie tijdens het TV kijken niet de radio had aanstaan was in de meeste gevallen aangewezen op beelden die werden vertoond nadat de wedstrijden al hadden plaatsgevonden.
Een schande. Zowel zaterdag als zondag werden we bekogeld met tijdvretende beelden van het wielrennen en tennis, maar aandacht voor het gebeuren in Finland was er nauwelijks. Zaterdag urenlang wielrenners in beeld die eenzaam en alleen door Luik fietsten, maar geen enkele ingelasting van de resultaten van de klasse-atleet Rutger Smit die weer bewees internationaal tot de top te behoren en terecht naar de O.S. in Londen mag.
De afgelopen maanden hebben we bij herhaling moeten meemaken dat er geen of nauwelijks aandacht was voor de verrichtingen van onze zwemsters. Ook zij moesten het doen met korte Journaal fragmenten of aandacht na afloop van de wedstrijden in een kwartiertje sportnieuws.
Nu bestaat er voor zwemmen en de atletiek minder belangstelling van de TV kijkers dan voor wielrennen, en het is begrijpelijk dat ook Europese kampioenschappen niet volledig en live worden uitgezonden.
Maar dat het bij een hap en een snap blijft is niet goed te praten. Geen zendtijd? Zendtijd genoeg weten we als we het urenlange statische beeldverhaal en het commentariërend gekwek tijden een toeretappe als voorbeeld nemen. En dan het urenlange getennis in Parijs of op Wimbledon, waar de resultaten van de vaderlandse tenniselite niet in de schaduw mogen staan van die van andere sporters (zie atletiek en zwemsters).
De oorzaak van de discrepantie in het besteden van aandacht voor andere sporten dan voetbal, wielrennen en tennis, is voor een deel gelegen in de redactionele desinteresse, die er voor de meeste andere sporten bestaat.  
Is die er persoonlijk wel is, zoals voor basketbal waar Mart Smeets al sinds zijn geboorte een warm kloppend hart voor heeft, dan is dit direct te zien. Basketbal is een minuscule sport in ons land, in omvang niet te vergelijken met bijvoorbeeld het korfbal, maar de televisie-aandacht ervoor is buitenproportioneel groot.
Ik heb niet de illusie dat kritiek als hierboven gericht op Hilversum in welke mate die ook wordt geuit, echt invloed heeft op het gedrag van de mensen die verantwoordelijk zijn voor het uitzendbeleid.
Maar het lijkt me wel goed dat er zo nu en dan eens wat van wordt gezegd.
Zoal bijvoorbeeld over het incestueus karakter dat verantwoordelijk is voor de keuze van de gasten die in de verschillende praatprogramma’s optreden. Er is daar van een grote bedomptheid en bekrompenheid sprake.
Hier lijkt het inderdaad wel dat Nederland maar een heel klein landje is, waarvan de totale bevolking zich in en straal van dertig kilometer vanuit het Omroepkwartier in Hilversum bevindt.

Maar dat is weer een ander verhaal.

Jan Hof

Reageren Afdrukken