Marcel Möring beschrijft acht eeuwen verbeelde historie van Assen door oog onsterfelijke zegsman

ASSEN – In zijn inleiding voor de nieuwe editie van de lezingenreeks  ‘Broodje Cultuur’, met schrijver Mar-cel Möring donderdagmid-dag in de hoofdrol herinner-de initiatiefnemer Nico Van-derveen aan de gefronste wenkbrauwen die Marcel Möring’s journalistieke bijdragen in de dagen van weleer wel eens deden ontstaan. We spreken dan over de jaren ’80. Marcel begon als aankomend journalist bij de bladen van de Drents Groningse Pers te werken. Zijn schrijfstijl was opvallend en zijn verhalen waren kritisch.
Onder meer dankzij hem, hebben de plannen voor de oprichting van het Jan Naarding Instituut, voor onderzoek van de Drentse taal, nooit doorgang kunnen vinden. Jan Naarding’s politieke voorkeuren (Blut und Boden) tijdens de tweede Wereldoorlog, verdienden kritische kanttekeningen en door nauwlettend journalistiek speurwerk van Marcel kwam dit aan het licht. Het werd breeduit gepubliceerd en kwam daardoor ook onder de aandacht van de landelijke pers.
Donderdag ging zijn verhaal over het derde deel van zijn trilogie over Assen. Na ‘Dis’ en ‘Louteringsberg’ gaat het derde deel ‘Einde’ heten. Het is nog niet af; waarschijnlijk ligt het volgend jaar of het jaar daarop in de winkels. Marcel kon ons nu al enkele verhalen voorlezen. Het boek zal helemaal over Assen gaan. De hoofdpersoon is naamloos en geboren in de veertiende eeuw vlakbij het Maria in Campis klooster. Hij is dankzij een elixer onsterfelijk geworden, heeft de hele ontwikkeling van Assen meegemaakt en is nog steeds in leven.
De ‘Divinia Comedia’ liggen aan deze werken ten grondslag. De TT nachten van weleer die hij met fotograaf Harry Cock bezocht, brachten hem min of meer op dat idee. Al die louteringen en verstervingen die je hebt moeten doormaken om uiteindelijk in de Hemel te komen en onsterfelijk te worden, liggen aan dit derde deel ten grondslag.
Onsterfelijkheid als de allerergste nachtmerrie. Al die Engelen die je voortdurend met nectar willen verwennen; dat zal ooit eens gaan vervelen.
Marcel sprak tegen het eind nog zijn verontrusting uit over de hedendaagse lafheid in de romancultuur. Gedurfde literaire experimenten zoals in de jaren ’50 en ’60 zie je niet echt meer. Uitgevers durven dit soort boeken nu niet meer uit te brengen.
Je ziet nu veel aankomende schrijvers die volgens hetzelfde stramien begin, midden en eind een verhaal in elkaar zetten. Dit wordt de plot van een ‘three part novel’ genoemd.
Meestal wordt dit door de uitgever aangemoedigd, vooral aan jonge beginnende auteurs.
Een verhaal moet gemakkelijk verteerbaar zijn want het gaat vandaag de dag helaas niet meer zo goed met de boekverkoop.

Bijdrage Bert Jippes

Reageren Afdrukken